خورشيد رفته است ولي ساحل افق مي سوزد از شراره ي نارنجيش هنوز



وز شعله هاي سرخ شفق ، نقش يک نبرد تابيده روي آينه ي آسمان هنوز

گرد غروب ريخته در پهن دشت رزم پايان گرفته جنبش خونين کار زار

آنجا که برق نيزه وفرياد حمله بود پيچيده بانگ شيهه ي اسبان بي سوار

پايان گرفته رزم وبه هر گوشه وکنار غلطيده روي بستر خون پيکري شهيد

خاموش مانده صحنه وگويي زکشتگان خيزد هنوز نغمه ي پيروزي واميد

اين دشت غم گرفته که بنشسته سوگوار امروز بوده پهنه ي آن جاودانه رزم

اينک دوسوي صحنه ، دو هنگامه ديدنيست يکسولهيب آتش ويکسو غريو بزم

اين دشت خون گرفته که آرام خفته است امروز بوده شاهد رزم دلاوران

اين دشت ديده است يکي صحنه ي شگفت اين دشت ديده است يکي رزم بي امان

اين دشت ديده است که مردان راه حق چون کوه دربرابر دشمن ستاده اند

اين دشت ديده است که پروردگان دين جان برسر شرافت ومردي نهاده اند

اين دشت ديده است که هفتاد تن غيور بگذشته اند از سر وسامان زندگي

بگذشته اند از سروسامان که بگسلند از پاي خلق رشته ي زنجير بندگي

امروز زير شعله ي خورشيد نيمروز بر پاشده است رايت بشکوه انقلاب

باليده است قامت آزادگي وعشق تابرفراز معبد زرين آفتاب

ازپرتو جهنده ي شمشيرهاي تيز خورشيدها دميده به هنگام کار زار

بانگ حماسه هاي دليران راه خق رفته ست تاکرانه ي آفاق روزگار

خورشيد رفته است وبپايان رسيده رزم اما نبرد باطل وحق مانده ناتمام

وين صحنه ي شگفت بگوش جهانيان تاروز رستخيز صلا ميدهد ((قيام))

*-به نقل ازگلستان حسيني -صص 130-131 -انتشارات آشنا - چاپخانه نسرين -رمضان 1389 هجري قمري-گرداورنده رضا رضا نور گيلاني رود سري -سروده.م.آزرم

سلام خوبی وبلاگت عالیه

سلاااااااممممممم خوبیییییییی